เวลาและระยะทางการขับรถในนิวซีแลนด์: ควรขับวันละไกลแค่ไหน

เวลาเคลื่อนที่ไม่ใช่ความยาวของวัน

ถือค่าประมาณจากการนำทางเป็นขั้นต่ำ แล้วเพิ่มทุกอย่างที่วันนั้นมี: น้ำมันของชำ กาแฟ งานซ่อมถนน จุดชมวิว การเดินสั้น ๆ การถ่ายภาพ และเวลาที่ใช้หาและตั้งจุดพักของคืนนี้ การเก็บแคมป์ตอนเช้าเป็นอีกครึ่งชั่วโมงที่ไม่มีใครตั้งงบ

ตัวคูณที่สมเหตุสมผลประมาณหนึ่งเท่าครึ่งของค่าประมาณจากการนำทางสำหรับวันท่องเที่ยวที่มีจุดแวะ หากผลลัพธ์น่าอึดอัด คำตอบคือช่วงที่สั้นลง ไม่ใช่ที่เร็วขึ้น

สามถึงสี่ชั่วโมงคือวันที่สบาย

คนส่วนใหญ่ที่เดินทางในนิวซีแลนด์มากกว่าหนึ่งสัปดาห์ลงตัวที่การขับสามถึงสี่ชั่วโมงเป็นจุดที่ทริปยังสนุก เกินกว่านั้นจุดแวะถูกข้าม การเดินถูกตัด และวันกลายเป็นเรื่องของการไปถึงแทนการเดินทาง

วันที่ยาวกว่าเป็นครั้งคราวไม่เป็นไร โดยเฉพาะบนช่วงที่ตรงกว่าของ Canterbury หรือ Central North Island วันยาวติดต่อกันคือสิ่งที่ทำให้เกิดความเหนื่อยล้า และความเหนื่อยล้าเป็นสาเหตุเบื้องหลังของอุบัติเหตุของนักท่องเที่ยวในสัดส่วนมากที่นี่

บางถนนใช้เวลานานกว่าที่ดู

ชายฝั่ง Coromandel, Tākaka Hill, Queen Charlotte Drive, Catlins, Milford Road และ West Coast ส่วนใหญ่ช้ากว่าที่ระยะทางบอก แม้ลาดยางทั้งสาย โค้งแคบ ความเอียงของถนน สะพานเลนเดียว และทิวทัศน์ที่ทำให้ทุกคนอยากหยุดรวมกันยืดค่าประมาณสองชั่วโมงเกินสามไปมาก

เพิ่มแคมเปอร์แวนที่ไม่คุ้นเคยและยืดอีกครั้ง ความกว้าง ความสูง ระยะเบรก และการเข้าโค้งทั้งหมดต้องฝึก และสองวันแรกในรถคันใหญ่ช้ากว่าส่วนที่เหลือของทริปอย่างเห็นได้ชัด

สะพานเลนเดียวและถนนกรวด

สะพานเลนเดียวพบได้ทั่วไป โดยเฉพาะที่ West Coast และ Northland และสิทธิ์การผ่านมีป้ายบอก ไม่ใช่สมมติ: ลูกศรที่ใหญ่กว่าคือทิศทางที่คุณมีสิทธิ์ก่อน บางแห่งใช้ร่วมกับรถไฟ ชะลอ มองให้ทะลุ และพร้อมรอแทนการแข่งไปจับจองสะพาน

อย่าใช้ทางลัดที่ไม่ลาดยางเพียงเพราะสั้นกว่า สัญญาเช่ามักห้ามถนนกรวดบางสายโดยเฉพาะ ประกันอาจไม่คุ้มครองความเสียหายบนถนนนั้น และถนนที่ใช้ได้ดีในเดือนกุมภาพันธ์ที่แห้งเป็นอีกเรื่องหลังฝน

วางแผนรอบแสงสว่าง ไม่ใช่นาฬิกา

ในกลางฤดูหนาว แสงที่ใช้ได้ทางใต้ประมาณเก้าชั่วโมง และแม้ในฤดูร้อนหุบเขาก็เสียแสงอาทิตย์ก่อนเวลาพระอาทิตย์ตกอย่างเป็นทางการนาน คิดย้อนกลับจากเวลาที่คุณอยากจอด ไม่ใช่เดินหน้าจากเวลาที่หวังว่าจะออก

กำหนดเวลากลับตัวสำหรับการเดินทุกครั้งและปฏิบัติตาม ปัญหาส่วนใหญ่ที่คนเจอบนเส้นทางของนิวซีแลนด์มาจากการเดินต่อเกินจุดที่การเดินกลับยังพอดีกับแสงที่เหลือ

รุ่งเช้าและพลบค่ำคือชั่วโมงที่ยาก

แสงอาทิตย์ต่ำบนถนนเปียกทำให้ทัศนวิสัยหายไปเกือบทั้งหมด และมาถึงตรงช่วงที่คุณมีแนวโน้มจะขับมากที่สุดหากวันเลื่อน พอสซัม กระต่ายป่า และสัตว์เลี้ยงก็กระตือรือร้นที่สุดรอบรุ่งเช้าและพลบค่ำ และการหักหลบสัตว์ทำให้เกิดอุบัติเหตุร้ายแรงกว่าการชนสัตว์

ตั้งเป้าอยู่นอกถนน หรืออย่างน้อยอยู่บนช่วงง่าย ๆ ของถนนในช่วงชั่วโมงเหล่านั้น การมาถึงตอนกลางวันยังหมายความว่าคุณตรวจจุดพัก ตรวจการเข้าถึง และปรับระดับรถได้โดยไม่ต้องใช้ไฟคาดหัว

กู้วันที่เลื่อนด้วยการตัด ไม่ใช่การเร่ง

เมื่อวันเลื่อนช้า ตัดกิจกรรมหนึ่งหรือย้ายไปจุดพักสำรองที่บันทึกไว้ การขับเร็วขึ้นเพื่อกู้แผนเป็นการตอบสนองที่แย่ที่สุดอย่างเดียวที่มี และเป็นวิธีที่ผู้ขับที่เหนื่อยบนถนนที่ไม่คุ้นเคยลงเอยด้วยปัญหา

สร้างแผนให้การตัดหนึ่งอย่างเป็นไปได้เสมอ แผนที่ทุกส่วนจำเป็นไม่มีทางรองรับการเลื่อน และการเลื่อนเป็นเรื่องปกติ ไม่ใช่ข้อยกเว้น

สถานที่ตลอดทาง