Tak, ale tylko za zgodą właściciela, a ustawa Freedom Camping Act 2011 tu nie obowiązuje. Ta ustawa dotyczy terenów zarządzanych przez samorządy, DOC (Department of Conservation, nowozelandzki urząd ochrony przyrody), LINZ i, na podstawie uchwały (bylaw), NZTA. Na farmie decyduje więc głos właściciela, poparty ustawą Trespass Act 1980, według której pozostanie na terenie po ostrzeżeniu, że trzeba go opuścić, jest wykroczeniem. Na pastwisku nie obowiązuje ani zielony warrant (green warrant), ani uchwała samorządu, ale właściciel może postawić dowolne warunki.
Zgoda to cała zasada
Przebywanie na terenie prywatnym bez zgody użytkownika to naruszenie własności (trespass). Według ustawy Trespass Act 1980 staje się to wykroczeniem na dwa sposoby: gdy odmówisz lub zaniedbasz opuszczenia terenu po ostrzeżeniu użytkownika, że masz odejść, oraz gdy wrócisz w ciągu dwóch lat od ostrzeżenia, żeby się tam nie pojawiać. Ostrzeżenie może być ustne lub pisemne, a użytkownikiem jest każdy, kto działa z upoważnienia właściciela, na przykład pracownik farmy lub zarządca.
Kara za każde z tych wykroczeń to grzywna do 1000 NZD albo do trzech miesięcy więzienia, a oskarżenie może wnieść tylko użytkownik lub policjant. Na prośbę użytkownika albo policjanta musisz podać imię i nazwisko oraz adres, a odmowa lub podanie fałszywych danych grozi grzywną do 500 NZD. „Teren prywatny” w rozumieniu ustawy obejmuje także ziemię dzierżawioną lub zajmowaną przez kogoś, więc dzierżawca może odmówić, nawet jeśli tytuł własności ma Korona.
- Liczy się tylko zgoda użytkownika terenu
- Uzyskaj ją przed przyjazdem, a nie przy bramie
- Ostrzeżenie może zakazać ci wstępu na dwa lata
Dlaczego przepisy o freedom campingu w większości tu nie działają
Ustawa obejmuje ziemię samorządu, tereny chronione, ziemię LINZ oraz ziemię NZTA, którą samorząd objął uchwałą. Farma nie jest żadną z nich. Southland District Council podaje, że jego uchwała o freedom campingu dotyczy miejsc publicznych, a nie terenów chronionych ani własności prywatnej, i że biwakowanie na terenie prywatnym wymaga zgody właściciela. Christchurch mówi to samo o swojej uchwale, a Auckland definiuje freedom camping jako nocleg na publicznej ziemi pod kontrolą samorządu.
Mandaty więc nie obowiązują, a wymóg zielonego warrantu też nie: żaden przepis ustawy nie nakazuje, by pojazd na farmie miał certyfikat self-contained. Właściciel nadal może go zażądać, bo może chcieć, żeby w pojeździe była toaleta. Clutha District Council zaznacza, że biwakowanie w namiocie na terenie prywatnym jest dozwolone za zgodą właściciela, w odróżnieniu od ziemi publicznej, gdzie namioty wolno rozbijać tylko na kempingach i kempingach DOC.
- Prawo nie wymaga stałej toalety na terenie prywatnym
- Właściciel może nadal wymagać pojazdu z certyfikatem
- Uchwały samorządów o freedom campingu kończą się na granicy działki
Pytanie o zgodę i opłata
Pytaj osobę, która użytkuje ziemię, a nie sąsiada ani przechodnia, i powiedz, ile osób, ile pojazdów, ile nocy i gdzie chcesz stanąć. Wielu farmerów zgadza się na jedną lub dwie osoby na jedną noc, jeśli poprosi się uprzejmie, a niektórzy wskażą pastwisko albo łąkę nad rzeką. Potraktuj odpowiedź jak zasady na tę noc i odjedź, zanim ktoś cię o to poprosi.
Nocleg na farmie (farm stay) i internetowe oferty gospodarzy zamieniają taką zgodę w rezerwację. Oferta to zaproszenie właściciela, więc zachowaj potwierdzenie i opis dojazdu, bo bramy i drogi na farmie nie są oznakowane jak na kempingu. Jeśli właściciel pobiera opłatę, to już sprawa biznesowa: rozporządzenie Camping-Grounds Regulations 1985 definiuje kemping jako teren używany za czynsz lub inne wynagrodzenie do zakwaterowania dwóch lub więcej niezależnych grup w tymczasowych miejscach noclegowych, a taki teren wymaga rejestracji w lokalnym urzędzie. Jeśli chcesz mieć pewność, zapytaj gospodarza, czy jego teren jest zarejestrowany.
- Powiedz, ile osób, jak długo i gdzie
- Zachowaj potwierdzenie od gospodarza
- Rejestracja dotyczy płatnych terenów z dwiema lub więcej grupami
Zwierzęta, bramy i psy
Trespass Act uznaje płoszenie zwierząt gospodarskich za osobne wykroczenie. Płoszenie koni, bydła, owiec, świń lub drobiu na terenie prywatnym za pomocą psa, broni albo pojazdu grozi grzywną do 300 NZD lub miesiącem więzienia, a umyślne lub lekkomyślne płoszenie ich grozi grzywną do 500 NZD lub miesiącem więzienia. Parkuj tam, gdzie wskaże właściciel, z dala od zwierząt, i nie przejeżdżaj przez pastwiska, na których są zwierzęta.
Zostaw bramy w takim stanie, w jakim były. Ustawa osobno uznaje za wykroczenie to, że intruz umyślnie zostawi zamkniętą bramę otwartą albo otwartą zamkniętą na terenie prywatnym, z grzywną do 200 NZD. W praktyce ta sama zasada dotyczy zaproszonych gości: otwarte bramy zostają otwarte, a zamknięte zamknięte, chyba że właściciel powiedział inaczej. Psy należą na smycz lub do pojazdu, a farmer ma prawo ich nie przyjąć.
- Parkuj z dala od zwierząt
- Zostaw bramy w takim stanie, w jakim były
- Psy na smyczy albo w domu
Ogień, opryski i trucizny na terenach wiejskich
Farma to miejsce pracy. WorkSafe podaje, że farmerzy nie odpowiadają za bezpieczeństwo osób przechodzących przez tereny niezwiązane z pracą, z dala od zabudowań, ale muszą zarządzać zagrożeniami od prac wykonywanych w okolicy, takich jak opryski, a odwiedzający muszą zachować rozsądną ostrożność i stosować się do rozsądnych poleceń. Zanim się rozłożysz, zapytaj o niedawne opryski, zbiorniki z gnojowicą, byki, ogrodzenia elektryczne i drogi dojazdowe, i przyjmij odpowiedź.
O ogniu decyduje właściciel, nie tylko prawo. Sprawdź aktualny sezon pożarowy w danym dystrykcie i zapytaj właściciela przed każdym ogniskiem, a w razie wątpliwości używaj kuchenki gazowej. DOC zwalcza szkodniki na terenach chronionych za pomocą 1080 i ostrzega o tym tablicami przy wejściach na szlaki, a według DOC psy są na tę substancję bardzo wrażliwe, więc zanim zabierzesz psa na farmę graniczącą z terenem chronionym, warto o to zapytać. Na terenie prywatnym wykładanie trucizny lub zastawianie pułapek bez upoważnienia użytkownika jest wykroczeniem.
- Zapytaj o opryski, zbiorniki i ogrodzenia elektryczne
- Używaj kuchenki gazowej, chyba że właściciel powie inaczej
- Szukaj ostrzeżeń o 1080 przy granicach terenów chronionych
Woda, odpady i chwasty
Woda na farmie jest zwykle nieuzdatniona. Wskazówki DOC dla kempingów mówią, że nieuzdatnioną wodę trzeba przegotować przed użyciem, a ta sama rozsądna zasada dotyczy zbiornika lub strumienia na farmie. Zabierz własną wodę pitną i zapytaj, które źródło, jeśli w ogóle, jest przeznaczone dla ludzi.
Zabieraj śmieci ze sobą, opróżnij zbiorniki na publicznej stacji zrzutu nieczystości (dump station) przed przyjazdem, a nie po wyjeździe, i korzystaj z toalety w pojeździe albo zapytaj właściciela, dokąd iść. Na terenach wiejskich liczy się czysty sprzęt: DOC prosi biwakowiczów o czyszczenie namiotów i sprzętu między miejscami, żeby nie przenosić chwastów, błota i szkodników z miejsca na miejsce.
- Przegotuj lub uzdatnij nieuzdatnioną wodę
- Zabieraj każdy kawałek śmieci
- Czyść namioty i buty między miejscami
Ziemia Māori, marae i teren, który tylko wygląda na publiczny
Ziemia Māori freehold to własność prywatna. Sąd ds. ziemi Māori (Māori Land Court) może rozpatrywać roszczenia o odszkodowanie za naruszenie własności i wydawać nakazy wobec faktycznego lub grożącego naruszenia ziemi Māori albo rezerwatu Māori, a marae i kempingi iwi (plemienia) ustalają własne zasady. Zapytaj ludzi, którzy opiekują się miejscem, zapłać koha, o którą poproszą, i stosuj się do tikanga, które opiszą. Ustawa Freedom Camping Act zachowuje też prawa do korzystania z ziemi, takie jak nohoanga, które należą do osób, które je posiadają.
Niektóre tereny wyglądają na publiczne, ale takie nie są. Ziemia LINZ jest zamknięta dla freedom campingu, chyba że zezwala na niego komunikat LINZ, a komunikat nie może zezwalać na to na ziemi LINZ dzierżawionej na podstawie dzierżawy lub licencji Korony. Stacje w górach (high-country stations) i podobne dzierżawione tereny to więc sprawa dzierżawcy, który może zezwolić albo odmówić, a publiczność nie ma prawa tam biwakować. Brama bez tablicy to nie zaproszenie.
- Najpierw zapytaj marae lub organizację iwi
- Koha to dar, a nie zniżka
- Dzierżawiona ziemia Korony wymaga zgody dzierżawcy
Gdy każą ci odejść i co zrobić zamiast tego
Jeśli właściciel odmówi albo poprosi cię o odjazd, odejdź spokojnie i szybko, i nie kłóć się przy bramie. Pozostanie po ostrzeżeniu jest wykroczeniem według art. 3, a pisemne lub ustne ostrzeżenie, by się nie pojawiać, obowiązuje dwa lata. Ostrzeżenie o naruszeniu własności to narzędzie właściciela i zwykle można go uniknąć, odjeżdżając grzecznie.
Miej plan awaryjny, zanim zapytasz: holiday park, kemping DOC albo miejsce samorządu, do którego twój pojazd się kwalifikuje. W aplikacji KiwiCamping na iPhone'a zapisane miejsca mogą zawierać adres gospodarza i notatki o bramie obok najbliższego kempingu DOC lub stacji zrzutu, a filtry pomagają znaleźć taką alternatywę. Zapisane miejsca, szczegóły miejsc i poradniki działają bez zasięgu, ale kafelki mapy, wyznaczanie trasy, pogoda i zdjęcia potrzebują internetu, więc zapisz instrukcję dojazdu, zanim droga zmieni się w szuter.
- Odejdź, gdy cię o to poproszą
- Miej plan awaryjny w odległości godziny od miejsca przyjazdu
- Zapisz wskazówki gospodarza, zanim zniknie zasięg
W skrócie
Teren prywatny to jedyne miejsce, do którego nie sięgają przepisy o freedom campingu, a zasadą jest zgoda właściciela. Zapytaj wcześniej, przestrzegaj warunków, które ustali właściciel, dbaj o bramy i zwierzęta, a odmowę traktuj jako ostateczną.
Traktuj farmę jak miejsce pracy i przysługę, a nie jak kemping, miej w pamięci zapasowe miejsce, a noc zwykle przebiegnie dobrze dla wszystkich.
Miejsca po drodze
Sprawdź przed wyjazdem
Przepisy i warunki się zmieniają. Przed wyjazdem sprawdź jeszcze raz oficjalne źródło i stronę konkretnego parku lub kempingu.
- Trespass Act 1980
- Freedom Camping Act 2011
- Camping-Grounds Regulations 1985
- Te Ture Whenua Maori Act 1993, art. 18 i 19
- WorkSafe: goście i wydarzenia na farmach
- Southland District Council: freedom camping, co warto wiedzieć
- Clutha District Council: kemping w Clutha
- Christchurch City Council: kemping i kampery
- Auckland Council: ogólne zasady dla freedom camperów
- DOC: 1080 i psy
- DOC: jak biwakować z minimalnym wpływem na przyrodę
- DOC: kategorie kempingów, udogodnienia i opłaty
Najczęstsze pytania
Czy mogę biwakować na terenie prywatnym w Nowej Zelandii?+
Tak, jeśli użytkownik terenu wyrazi zgodę. Ustawa Freedom Camping Act dotyczy ziemi publicznej zarządzanej przez samorządy, DOC, LINZ i, na podstawie uchwały, NZTA, a nie prywatnych farm. Bez zgody możesz dostać ostrzeżenie o opuszczeniu terenu na podstawie Trespass Act 1980, a odmowa albo powrót w ciągu dwóch lat to wykroczenie z grzywną do 1000 NZD lub trzema miesiącami więzienia.
Czy na farmie potrzebuję pojazdu self-contained?+
Nie z mocy prawa. Wymóg zielonego warrantu należy do ustawy Freedom Camping Act, która nie obowiązuje na terenach prywatnych. Właściciel może jednak poprosić o pojazd z certyfikatem, o toaletę albo o konkretne miejsce, więc zapytaj, czego wymaga, zanim przyjedziesz, i zastosuj się do tego.
Czy mogę biwakować na farmie, jeśli zapłacę?+
Tak, jeśli właściciel się zgodzi. Farma, która pobiera czynsz lub inne wynagrodzenie od dwóch lub więcej niezależnych grup za biwakowanie, podpada pod definicję kempingu z rozporządzenia Camping-Grounds Regulations 1985, co zwykle oznacza rejestrację w lokalnym samorządzie. Płatna rezerwacja przez ofertę gospodarza nadal jest zgodą, więc zachowaj potwierdzenie.
Zabierz aplikację w trasę
Zapisz przystanki. Zaplanuj całą podróż.
Ułóż trasę z zapisanych miejsc, policz odległość i trzymaj przy niej daty, notatki i zadania.



