Road trip z Auckland na Cape Reinga: 7-dniowa trasa z kempingami

Od Whangārei do Bay of Islands

Pierwszy odcinek warto przerwać w okolicach Whangārei Heads lub Tutukaka, zanim dotrzesz do Paihia. Wokół zatoki wygodne są holiday parki (duże kempingi z domkami, kuchnią i pralnią), a przy mniejszych kempingach na wybrzeżu dokładniej sprawdź dojazd, wodę i zasady rezerwacji.

Do Russell płyń promem pasażerskim, zamiast przestawiać auto przy każdym wypadzie. Na Waitangi Treaty Grounds nie spiesz się i traktuj to miejsce jak wciąż żywą historię, a nie krótki przystanek na zdjęcie.

Na zachodnie wybrzeże

Jedź przez Kerikeri i Kāeo w stronę Ahipara albo, jeśli trasa i warunki na to pozwalają, przejedź do lasu Waipoua. Korzystaj z każdej stacji czyszczenia butów przy lasach kauri i pilnuj, żeby między spacerami po lesie na butach nie było ziemi.

Ninety Mile Beach formalnie jest drogą, ale nie zwykłą. Przypływy, ujścia strumieni, wyłączenia w umowach wynajmu i miękki piasek sprawiają, że dla wielu przyjezdnych rozsądnym wyborem jest wycieczka autokarowa albo porada miejscowych.

Cape Reinga i ostatnia noc

Miej w baku dość paliwa na północny odcinek i sprawdź informacje o kempingach, zanim zniknie zasięg. Najbliżej przylądka leżą dwa kempingi DOC: Tapotupotu, kawałek szutrową drogą od parkingu, i Kapowairua (Spirits Bay). Na obu płaci się 18 NZD za osobę dorosłą, prysznice są zimne, a woda nieuzdatniona. W październiku 2026 roku DOC (Department of Conservation, nowozelandzki urząd ochrony przyrody) nie przyjmował rezerwacji na żaden z nich, więc latem przyjedź wcześnie. Oba są odsłonięte i bardzo proste, a dotrzeć tam zdecydowanie lepiej przed zmrokiem.

Na Cape Reinga trzymaj się wytyczonych ścieżek i szanuj znaczenie przylądka dla Māori. Powrót zaplanuj za dnia i nie zamieniaj wizyty przy latarni w wyścig z powrotem do Auckland.

Ninety Mile Beach to nie droga dla twojego pojazdu

Plaża jest prawnie drogą, a zarazem miejscem, gdzie pojazdy regularnie wpadają w pułapkę przypływu i miękkiego piasku. Umowy wynajmu często zabraniają tam wjazdu, ubezpieczenie nie pokryje kosztów wyciągnięcia, a auto, które ugrzęzło przy rosnącym przypływie, szybko przepada.

Jeśli chcesz przejechać plażę, wybierz zorganizowaną wycieczkę autobusową. Wycieczki jeżdżą zgodnie z oknami pływowymi, mają sprzęt do wyciągania aut i znają wjazdy na plażę, a kosztują ułamek tego, co udział własny w szkodzie.

Na północ od Kaitaia ubywa paliwa i zaopatrzenia

Kaitaia to ostatnie duże miasto przed Cape Reinga, a dalej stacji paliw jest niewiele, sklepów mało, a zasięg bywa dziurawy. Zatankuj i uzupełnij zapasy właśnie tam, zamiast liczyć, że coś się po drodze trafi, a jeśli jedziesz w niedzielę, sprawdź godziny otwarcia.

Droga na przylądek jest teraz asfaltowa na całej długości, co zaskakuje tych, którzy spodziewają się szutru, ale to wciąż długi odcinek tam i z powrotem. Na wypad tam i z powrotem z bazy w okolicach Ahipara lub Pukenui zarezerwuj większość dnia.

Szanuj znaczenie Te Rerenga Wairua

Cape Reinga to dla Māori jedno z najważniejszych duchowo miejsc w kraju, punkt, z którego duchy wyruszają w swoją drogę. DOC prosi odwiedzających, żeby niczego na przylądku nie jedli (pić wodę można), a prośba o ciche, pełne szacunku zachowanie to nie turystyczna formalność. Na lunch podjedź do Tapotupotu, kawałek dalej.

Zanim zejdziesz w dół, przeczytaj tablice na parkingu. Uszanowanie tych próśb nic nie kosztuje, a dla ludzi, do których należy to miejsce, znaczy bardzo wiele.

Zamieranie kauri wyznacza zasady spacerów po lesie

Las Waipoua i północne skupiska kauri objęte są ścisłymi zasadami higieny, bo zamieranie kauri (kauri dieback) przenosi się z ziemią na butach. Korzystaj z każdej stacji czyszczenia, porządnie zeskrob ziemię zamiast tylko spryskiwać buty i bez wyjątku trzymaj się drewnianych kładek.

Niektóre szlaki zamknięto na stałe, żeby chronić drzewostany, i nie zostaną ponownie otwarte. Zanim zaplanujesz spacer do konkretnego drzewa, sprawdź aktualny status na stronie DOC, bo sytuacja się zmienia, a nieaktualne informacje wciąż szeroko krążą.

Warto zobaczyć oba wybrzeża

Northland ma dwa bardzo różne wybrzeża, a typowy błąd to jazda na północ jedną stroną i powrót tą samą drogą. Wschodnie wybrzeże ma osłonięte zatoki, miejsca do kąpieli i większość miasteczek; zachodnie to Ninety Mile Beach, olbrzymie wydmy w Te Paki i lasy kauri.

Dobra trasa prowadzi na północ wschodnim wybrzeżem przez Whangārei, Paihia i Matauri Bay, dalej na przylądek, a potem na południe zachodnim wybrzeżem przez Ahipara, Hokianga i las Waipoua. Nie trzeba przejechać ani kilometra więcej, a w jednym wyjeździe dostajesz dwa zupełnie różne tygodnie.

Sandboarding w Te Paki to naprawdę świetna zabawa, a deski można wypożyczyć przy wydmach. Załóż coś, czego nie szkoda zniszczyć, i wchodź po twardym piasku przy krawędzi, a nie środkiem, bo tam wspinaczka wykańcza.

Hokianga i lasy kauri

Południowa połowa trasy zachodnim wybrzeżem prowadzi przez Hokianga, z przeprawą przez zatokę w Rawene promem samochodowym i olbrzymimi wydmami w Opononi po drugiej stronie. Jest tu spokojniej i bardziej klimatycznie niż w miasteczkach wschodniego wybrzeża.

Las Waipoua leży tuż na południe stąd i rośnie w nim Tane Mahuta. Zostaw czas na stacje czyszczenia butów i pamiętaj, że miejsc do zatrzymania się na zdjęcia i parkingów jest mało, więc znacznie lepiej przyjechać wcześnie albo późno w ciągu dnia.

Miejsca po drodze