Wulkany w NZ: alerty GeoNet, zamknięte szlaki i bezpieczeństwo

Sprawdź aktualną sytuację

Przed wyjazdem sprawdź komunikaty GeoNet o alertach wulkanicznych i ostrzeżenia DOC dotyczące szlaków. Poziom alertu informuje o aktywności wulkanu, ale nie zastępuje ograniczeń wstępu na konkretną trasę.

Pogoda i zagrożenia wulkaniczne to osobne sprawy. Niski poziom alertu wulkanicznego nie sprawia, że przejście trasy wysokogórskiej jest bezpieczne przy silnym wietrze, śniegu albo słabej widoczności.

Zostań za barierkami

Skorupa na terenach geotermalnych bywa cienka, a woda może mieć temperaturę bliską wrzenia. Trzymaj się drewnianych kładek i nigdy nie obchodź barierki, żeby zobaczyć parę, kolory albo zrobić zdjęcie.

Trzymaj dzieci blisko siebie i unikaj dotykania gorących źródeł, wylotów pary i spływającej z nich wody. Sam zapach siarki nie mówi, jak duże jest zagrożenie.

Miej plan, który można zmienić

Korzystaj z busów dowozowych i firm organizujących wyjścia na szlak, które stosują się do aktualnych zasad dostępu. Nawet na popularnych trasach zabierz ubrania na cebulkę, nawigację i zapasy awaryjne.

Jeśli aktywność wulkaniczna zamyka jakieś miejsce, wybierz inny region albo niżej położoną trasę. Plan urlopu nigdy nie usprawiedliwia wejścia na zamknięty teren.

System poziomów alertu

GeoNet podaje dla każdego czynnego wulkanu Volcanic Alert Level w skali od 0 do 5, a ograniczenia dostępu wynikają z tego poziomu. Poziom 1 oznacza niewielką aktywność (minor unrest) i często występuje na Ruapehu i White Island; od poziomu 2 w górę zamykane są szlaki, a w Tongariro także odcinki Alpine Crossing.

Przed wyjazdem sprawdź aktualny poziom dla konkretnego wulkanu, a nie dla całego regionu. Poziomy zmieniają się z małym wyprzedzeniem, więc szlak otwarty w chwili planowania podróży może być zamknięty, gdy dotrzesz na miejsce.

Tongariro Alpine Crossing prowadzi obok czynnych otworów wulkanicznych

Szlak biegnie blisko Te Maari i okolic Red Crater, a na trasie są oznakowane odcinki, na których nie należy zatrzymywać się dłużej. Erupcje zdarzały się tu bez żadnego użytecznego ostrzeżenia, także w 2012 roku, gdy szlak został uszkodzony.

Stosuj się do oznakowania, nie zatrzymuj się na długo w oznaczonych strefach zagrożenia i licz się z tym, że trzeba będzie zawrócić. Crossing jest też często zamknięty albo niebezpieczny z powodów pogodowych, zupełnie niezależnych od ryzyka wulkanicznego.

Skorupa na terenach geotermalnych jest cieńsza, niż się wydaje

W okolicach Rotorua, Taupō i Waiotapu skorupa nad wrzącym błotem i wodą bywa cienka, a osoby, które zeszły z oznaczonych ścieżek, odnosiły bardzo poważne obrażenia. Grunt, który wygląda na twardy i suchy, może się zapaść, a woda pod nim ma temperaturę znacznie powyżej punktu wrzenia.

Bez wyjątku trzymaj się kładek i zostań za barierkami, prowadź dzieci za rękę i nie wchodź na nieoznakowane tereny geotermalne, nawet tam, gdzie nie ma ogrodzenia. Siarkowodór gromadzi się też w zagłębieniach i może osiągać szkodliwe stężenia.

Opad popiołu i jego skutki

Popiół wulkaniczny to ścierne szkło, a nie miękka sadza. Niszczy silniki i filtry powietrza, blokuje spryskiwacze szyb, sprawia, że drogi są śliskie, i naprawdę podrażnia drogi oddechowe. Nawet lekki opad popiołu może z krótkim wyprzedzeniem zamknąć drogi i lotniska.

Gdy opada popiół, zostań w budynku albo w pojeździe z zamkniętymi nawiewami. Jeśli musisz wyjść, załóż porządną maskę zamiast materiałowej. Nie jedź, chyba że to konieczne. Zwilżony przed usunięciem popiół nie unosi się ponownie w powietrze.

Uczciwa ocena ryzyka

Czynne wulkany Nowej Zelandii są pod ścisłym nadzorem, a system alertów naprawdę wiele mówi, ale erupcje zdarzały się tu przy niewielkim ostrzeżeniu albo bez żadnego użytecznego ostrzeżenia. Whakaari w 2019 roku i Te Maari w 2012 roku pokazały, że poziomy aktywności nie pozwalają wiarygodnie przewidzieć zdarzeń w krótkim terminie.

To nie znaczy, że trzeba omijać centralny płaskowyż. Chodzi o to, żeby traktować ograniczenia dostępu jako bezwzględne, trzymać się oznakowanych terenów i przyjąć, że zamknięcie szlaku to nie formalność, którą można obejść.

Na Ruapehu istnieje też ryzyko laharów (gwałtownych spływów błota i gruzu) w dolinach odprowadzających wodę z jeziora kraterowego, dlatego znaki każą nie zatrzymywać się w korytach potoków. Cały wymóg sprowadza się do tego, by przejść szybko, zamiast zatrzymywać się na zdjęcie.

Utrudnienia w podróży z powodu popiołu

Popiół szybko zamyka przestrzeń powietrzną, a loty mogą być wstrzymane na wiele dni, co dla większości podróżnych ma większe znaczenie niż bezpośrednie zagrożenie wulkaniczne. Poważna erupcja Ruapehu lub Taranaki zakłóciłaby krajowy ruch lotniczy w całej Nowej Zelandii.

Zostaw zapas czasu przed wylotem międzynarodowym i wykup ubezpieczenie podróżne obejmujące zakłócenia spowodowane klęską żywiołową. Jedno i drugie niewiele kosztuje i to właśnie praktyczna odpowiedź na ryzyko wulkaniczne w tym kraju.

Miejsca po drodze